Haber Muhteşem


İstanbul’da çocukluğum orta halli insanların yaşadığı bir gece kondu mahallesinde geçti, evler birer ikişer katlı, herkes birbirini tanır…



Devamını Oku…
29 Kasım 2017 - 3:58 'de eklendi ve 1713 kez görüntülendi.


İstanbul’da çocukluğum orta halli insanların yaşadığı bir gece kondu mahallesinde geçti, evler birer ikişer katlı, herkes birbirini tanır, gider gelir,derdini sıkıntısı paylaşır, kısacası komşuluk vardı. Birde Mediha teyze mahallenin Mediha ablası.

Eşi vefat edeli uzun zaman olmuş, mahallelinin dert ortağı, tam karşımızdaki evde kirada oturuyordu. Ev eski dökülüyor, ama o “olsun kirası ucuz bana yetiyor,yıllardır alıştım, zaten başka yerde yapamam komşularım yeter” derdi. Sık sık konu komşu bir araya gelirdi.

O kış Meliha teyzeyi çok az görmeye başlamıştık, eski neşesi yok, bir kaç aydır da arada bir komşuların kapısını çalar” bayat ekmekleri ister “kış günü kuşlar camda toplanıyor alıştılar aç kalmasınlar hem ziyan olmasın” derdi.

Bir akşam yemek öncesi annem “kızım al şu tabağı Mediha teyzene götür sıcak sıcak yesin, ha tabağı geri getir” diyerek beni yolladı.Kapıyı çaldım “kim o” diyerek kapıya geldi,”benim Mediha teyze annem yemek yolladı” dedim, açtı sırtında bir battaniye vardı. “buruk bir tebessümle tabağa baktı” sağ ol yavrun Allah kabul etsin” diyerek mutfağa gitti, “annem tabağı getir dedi” diyerek seslendim.

O sırada odada masadaki tabak dikkatimi çekti, içinde yarısı yenmiş ıslanmış ekmekleri gördüm, içeri doğru bir kaç adım attım, sobaya baktım buz gibi yanmıyor, Mediha teyze arkamdan geldi, dayanamadım “Mediha teyze sen bu ekmekleri kuşlar için almıyormuydun, soban da buz gibi nasıl oturuyorsun bu soğukta” deyince,

“Ah kızım sorma evlat işte, beni o kadar zor uruma düşürdü ki anlatamam”,”Dur bir dakika bekle” diyerek bizim eve doğru koştum arkamdan seslense de ben eve varmıştım, hemen annemi çağırdım ve Mediha teyzenin evine girdik.

Baktık ki ağlamaya başlamış, annende şaşırdı” hayırdır komşu, neyin ver anlat, biz böyle mi komşuyduk”diyerek onu anlatmaya ikna etti” sorma komşu çok zora düştüm”, annem “Ya bak bizde emekli maaşıyla idare edip gidiyoruz, seninde rahmetliden maaşın var ne oldu böyle”, Mediha teyze ” aman ne olur kimseye anlatmayın” diyerek, içini dökmeye başladı, “Bir oğlum var biliyorsun karşıda oturuyor Esentepe’de.

Gelinim beni istemedi, bende huzurları kaçmasın diye gitmiyorum, 4 ay önce geldi borçlarından icralık olmuş ikisi de savruk hesapsız,bana kredi çektirdi,ben ödeyeceğim merak etme dedi ogün bu gündür uğramıyor, zaten rahmetliden 900 tl maaş alıyordum,

500 krediye kesiliyor, 200 kira, kalanla ne yapayım elektrik su mu ödeyeyim, odun kömür mü alayım , karnımı mı doyurayım, geçen ay soğukta elektrik sobası yakım 140 tl fatura geldi, ödedim ama parasız kaldım, biz borç bilmeyiz bakkala nasıl yazdırayım, alışık değiliz kimden nasıl isteyeyim, bu üç yıl nası geçer bilmiyorum” diyerek ağladı hem ağlattı.

Annem sarılarak merak etme komşuluk öldü mü, biz ne güne duruyoruz, sen hiç merak etme” diyerek teskin etmeye çalıştı. Eve döndük annem durumu anlatınca babamda çok üzüldü burnumuzun dibide ki komşumuzun durumundan haberimiz yok diye hayıflandı hayıflandı.

Sabah ilk iş babam muhtara giderek durumu anlatıp, hemen belediyeden kömür yazdırmışlar, aş evinden de 2 öğün sıcak yemek, komşularla el birliğiyle evinin de eksiklerini giderip göz kulak olmaya devam ettiler.Bir ay sonra Mediha teyzemin yüzünde güller açmaya başlamıştı.

O üç yıl nasıl geçti anlamadım. Geçen ay kaybettik Mediha teyzemi, Son zamanlarında hastanede yatarken en son ziyaretimde bana sarılarak dua etmişti ” Artık borcum bitti,rahatım, bütün bunlar senin sayende, Rabbim seni korusun güzel kızım” diyerek sarılmıştı. Bu onu son görüşümdü.


Her gün paylaştığımız haberler, faydalı bilgiler, ibretlik hikayeler ana sayfanıza düşsün istiyorsanız
  • aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.
Etiketler :

Bunları Gördünüz mü?

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER